Open main menu

Translation:Charter of the Courts of Justice Amendment Act (No. 4) 2012

Charter of the Courts of Justice Amendment Act (No. 4) 2012
Thai: พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๕

by Office of the Council of State of Thailand, translated from Thai by Wikisource

Table of contentsEdit

StatuteEdit

Introductory textEdit

พระราชบัญญัติ
แก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๔)
พ.ศ. ๒๕๕๕


ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕
เป็นปีที่ ๖๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

Charter of the Courts of Justice Amendment
Act (No. 4)
2012


Bhumibol Adulyadej R.
Given this 19th Day of April, 2012,
Being the 67th Year of the Present Reign.

The Sacred Feet of His Majesty the Grand Bhumibol Adulyadej, the Great Sacred Indra, showing mercy upon all heads, made a great sacred royal command that the following proclamation be issued:

Whereas it is desirable to amend the Charter of the Courts of Justice;

Now, therefore, His Majesty, expressing his sacred kindness through mercy upon all heads, has a sacred royal statute established, by and with the advice and consent of the National Assembly, as follows:

1Edit

มาตรา ๑

พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๕"

Section 1

This Act is called the Charter of the Courts of Justice Amendment Act (No. 4) 2012.

2Edit

มาตรา ๒

พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[2.i]

Section 2

This Act shall come into force upon elapse of the period of thirty days reckoned from the day after the date of its publication in the Government Gazette.[2.a]

Original notes
  1. ^  ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๓๗ ก/หน้า ๑/๒๗ เมษายน ๒๕๕๕

  1. ^  Government Gazette: Volume 129/Part 37 A/Page 1/27 April 2012. [Entry into force: 27 May 2012.]

3Edit

มาตรา ๓

ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๓ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

"มาตรา ๑๓

ให้มีอธิบดีผู้พิพากษาภาค ภาคละหนึ่งคน จำนวนเก้าภาค มีสถานที่ตั้งและเขตอำนาจตามที่คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา กับให้มีรองอธิบดีผู้พิพากษาภาค ภาคละสามคน ในกรณีที่มีความจำเป็นเพื่อประโยชน์ในทางราชการ คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม โดยความเห็นชอบของประธานศาลฎีกา จะกำหนดให้มีรองอธิบดีผู้พิพากษาภาคมากกว่าสามคน แต่ไม่เกินหกคนก็ได้
เมื่อตำแหน่งอธิบดีผู้พิพากษาภาคว่างลง หรือเมื่อผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้รองอธิบดีผู้พิพากษาภาคที่มีอาวุโสสูงสุดเป็นผู้ทำการแทน ถ้าผู้ที่มีอาวุโสสูงสุดไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้ผู้ที่มีอาวุโสถัดลงมาตามลำดับเป็นผู้ทำการแทน
ในกรณีที่ไม่มีผู้ทำการแทนตามวรรคสอง ประธานศาลฎีกาจะสั่งให้ผู้พิพากษาคนหนึ่งเป็นผู้ทำการแทนก็ได้
ผู้พิพากษาอาวุโสหรือผู้พิพากษาประจำศาลจะเป็นผู้ทำการแทนในตำแหน่งตามวรรคหนึ่งไม่ได้"

Section 3

The provision of section 13 of the Charter of the Courts of Justice shall be repealed and replaced by the following:

'Section 13

  1. There shall be one Chief Judge of the Region for each of the nine Regions,[3.1] which have the locations and jurisdiction according to the determinations which the Courts of Justice Judicial Service Commission issues by publication in the Government Gazette, and there shall be three Deputy Chief Judges of the Region for each Region. In case of necessity for the benefit of the official service, the Courts of Justice Judicial Service Commission may, with the approval of the President of the Supreme Court of Justice, determine that there be more than three but not exceeding six Deputy Chief Judges of the Region.
  2. When a position of Chief Judge of the Region falls vacant or when the holder of the said position becomes unable to carry out his official service, the most senior Deputy Chief Judge of the Region shall act in such capacity. If the most senior person is unable to carry out his official service, the person next in line of seniority shall act.
  3. In the event that there is no person to act in accordance with paragraph 2, the President of the Supreme Court of Justice may order a particular judge to act.
  4. No senior judge[3.2] or junior judge[3.3] shall act in the capacity of any position under paragraph 1.'
Wikisource notes
  1. ^  Literally 'There shall be Chief Judges of Regions, one person for each Region, numbering nine Regions'.
  2. ^  According to the Courts of Justice Judicial Service Act 2000, a senior judge (ผู้พิพากษาอาวุโส) is a judge who has reached the retirement age (60) but remains in office until reaching 70 after passing ability assessments.
  3. ^ .3 According to the Courts of Justice Judicial Service Act 2000, a junior judge (ผู้พิพากษาประจำศาล) is the second lowest judicial position. A judge starts his career as a judge trainee (ผู้ช่วยผู้พิพากษา) and may become a junior judge after one year in the judge trainee office.

4Edit

มาตรา ๔

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของมาตรา ๑๔ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม

"ให้รองอธิบดีผู้พิพากษาภาคเป็นผู้พิพากษาในศาลที่อยู่ในเขตอำนาจด้วย โดยให้มีอำนาจตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง (๒) และให้มีหน้าที่ช่วยอธิบดีผู้พิพากษาภาคตามที่อธิบดีผู้พิพากษาภาคมอบหมาย"

Section 4

The following shall be inserted into the Charter of the Courts of Justice as paragraph 2 of its section 14:

'The Deputy Chief Judges of a Region shall also be judges of the courts under their jurisdiction, having the power as determined in section 11, paragraph 1 (2), and bearing the duty to assist the Chief Judge of their Region as authorised by the Chief Judge of the Region.'

5Edit

มาตรา ๕

ให้ยกเลิกความใน (๓) ของมาตรา ๒๘ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

"(๓) ในศาลชั้นต้น ได้แก่ อธิบดีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น อธิบดีผู้พิพากษาภาค ผู้พิพากษา หัวหน้าศาล หรือรองอธิบดีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น รองอธิบดีผู้พิพากษาภาค หรือผู้พิพากษาในศาลชั้นต้นของศาลนั้น ซึ่งอธิบดีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น อธิบดีผู้พิพากษาภาค หรือผู้พิพากษาหัวหน้าศาล แล้วแต่กรณี มอบหมาย"

Section 5

The provision of (3) of section 28 of the Charter of the Courts of Justice shall be repealed and replaced by the following:

'(3) for a court of first instance is the chief judge of the court of first instance, the Chief Judge of the Region, the presiding judge of the court, or a deputy chief judge of the court of first instance, Deputy Chief Judge of the Region, or court of first instance judge[5.1] of that court who has been authorised by the chief judge of the court of first instance, Chief Judge of the Region, presiding judge of the court, as the case may be'.
Wikisource notes
  1. ^  Court of first instance judge (ผู้พิพากษาศาลชั้นต้น) is a judicial office, according to the Courts of Justice Judicial Service Act 2000.

6Edit

มาตรา ๖

ให้ยกเลิกความใน (๓) ของมาตรา ๒๙ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

"(๓) ในศาลชั้นต้น ได้แก่ อธิบดีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น อธิบดีผู้พิพากษาภาค รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น รองอธิบดีผู้พิพากษาภาค หรือผู้พิพากษาหัวหน้าศาล แล้วแต่กรณี"

Section 6

The provision of (3) of section 29 of the Charter of the Courts of Justice shall be repealed and replaced by the following:

'(3) for a court of first instance is the chief judge of the court of first instance, Chief Judge of the Region, deputy chief judge of the court of first instance, Deputy Chief Judges of the Region, or presiding judge of the court, as the case may be'.

7Edit

« sect
c-sig »

มาตรา ๗

ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

Section 7

The President of the Supreme Court of Justice shall be in charge of this Act.

CountersignatureEdit

« sect
sog »
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
Countersignature:
Yingluck Shinawatra,
Prime Minister.

Statement of groundsEdit

« sectc-sig

หมายเหตุ

เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยปริมาณงานตุลาการและงานธุรการคดีของศาลยุติธรรมได้เพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ แต่ผู้รับผิดชอบควบคุมดูแลงานของศาลยุติธรรมในส่วนภูมิภาคมีอธิบดีผู้พิพากษาภาคเพียงคนเดียว ไม่มีผู้ช่วยปฏิบัติราชการ ทำให้ราชการของศาลยุติธรรมไม่อาจดำเนินไปได้ด้วยความสะดวก รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพเท่าที่ควร และปริมาณคดีที่เพิ่มมากขึ้นดังกล่าวส่งผลต่อระยะเวลาในการพิจารณาพิพากษาคดีของศาลชั้นต้น ทำให้การพิจารณาพิพากษาคดีของศาลชั้นต้นมีความล่าช้า กระทบต่อการอำนวยความยุติธรรมแก่ประชาชนและคู่ความในคดี ดังนั้น เพื่อให้การบริหารจัดการคดีของศาลยุติธรรมเป็นไปโดยสะดวก รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดีให้เป็นไปโดยถูกต้อง รวดเร็ว และเป็นธรรม สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม โดยกำหนดตำแหน่งรองอธิบดีผู้พิพากษาภาค และอำนาจหน้าที่ของอธิบดีผู้พิพากษาภาคและรองอธิบดีผู้พิพากษาภาค จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

Statement of grounds

The grounds for promulgation of this Act are as follows: Since the quantity of lawsuit-related judicial works and administrative works of the courts of justice has gradually increased but Chief Judges of Regions are the only persons responsible for supervising the works of the regional courts of justice, without anyone to assist the in carrying out their official service, this prevents the conduct of official service of the courts of justice in a convenient, expeditious, and efficient manner as it should be. In addition, the caseload which has so increased casts an impact upon the time that the courts of first instance would take in the trial and adjudication of cases, delaying the trial and adjudication of cases of the courts of first instance and affecting the carriage of justice to the people and the parties to the cases. For these reasons, in order to enable the convenient, expeditious, and efficient administration of cases of the courts of justice for the sake of the correct, expeditious, and fair trial and adjudication of legal cases, it is expedient to amend the Charter of the Courts of Justice by establishing the positions of Deputy Chief Judges of Regions and the authority of the Chief Judges of Regions and the Deputy Chief Judges of Regions. It is therefore necessary to enact this Act.

LicencesEdit

    This work is a translation and has a separate copyright status to the applicable copyright protections of the original content.
Original:
 

This work is in the public domain worldwide because it originated in Thailand, and is exempt from copyright in Thailand according to Section 7, Part 1, Chapter 1 of the Copyright Act, BE 2537 (1994) (Translation), because it is a part or whole of one of the following:

  1. News of the day and facts having the character of mere information which is not a work in literary, scientific or artistic domain
  2. Constitution and legislations
  3. Regulations, by-laws, notifications, orders, explanations and official correspondence of the Ministries, Departments or any other government or local units
  4. Judicial decisions, orders, decisions and official reports
  5. Translation and collection of those in (1) to (4) made by the Ministries, Departments or any other government or local units
 
Translation:
 

Released into public domain

I agree to release my text and image contributions, unless otherwise stated, into the public domain. Please be aware that other contributors might not do the same, so if you want to use my contributions under public domain terms, please check the multi-licensing guide.